Ieplaan

Voor de Tweede Wereldoorlog was dit een woonwijk, in het begin van de twintigste eeuw voor de Haagse middenklasse gebouwd. De Ieplaan liep door tot aan de Sportlaan en het Houtrustterrein. In het gebied lagen straten met namen als Olijfstraat, Larixlaan, Amberboom­straat, Tulpeboomstraat, Banaanstraat, Tamarindestraat en Palmboomstraat. Toen de Duitse bezetter met de aanleg van de Atlantikwall begon, verdwenen deze volledig van de kaart. Waar eerst mensen woonden, kwam een tankgracht met schootsveld te lopen die de 'Vesting Scheveningen' tegen aanvallen vanuit het binnenland moest beschermen.

Parkway
In de wederopbouwplannen van stadsarchitect W.M. Dudok kwam een deel van de verdwenen straten niet meer terug. In de plaats ervan kwam een groenstrook, het Rode Kruisplantsoen. De Haagse Beek werd verlegd en vormt nu de centrale waterpartij in het plantsoen. De Segbroeklaan kreeg een nieuw tracé en werd, naar het voorbeeld van de Amerikaanse ‘parkways’, als hoofdverkeersweg onderdeel van een nieuwe verbindingsroute tussen het Westland en Wassenaar. De flatgebouwen rond de groenstrook waren in de ogen van Dudok een logische oplossing voor het gebrek aan woonruimte voor de middenklasse. Een aantal flatgebouwen kwam evenwijdig aan de straat te staan. Andere, zoals die van architect Piet Zanstra (1905-2003) aan de overkant van de groenstrook, staan schuin ten opzichte van de weg.

AfbeeldingRode Kruisplantsoen
Ieplaan voor de Atlantikwall

Ieplaan voor de aanleg van de Atlantikwall.

Ieplaan bij de Houtrustbrug

Ieplaan bij de Houtrustbrug, ca. 1935. Haags Gemeentearchief

Ieplaan

Ieplaan, ca. 1925. Haags Gemeentearchief

Olijfstraat, vanaf de Ieplaan

Olijfstraat, vanaf de Ieplaan, 1943. Haags Gemeentearchief

Segbroeklaan, 1959

Segbroeklaan, 1959. Haags Gemeentearchief

Segbroeklaan

Woningen van architect P. Zanstra aan de Segbroeklaan, 1956. Haags Gemeentearchief

ShareThis